چطور هنر رها کردن رو یاد بگیریم؟
گاهی رها کردن، قویترین کاریه که میتونیم برای آرامش خودمون انجام بدیم.
رها کردن یعنی دل کندن از چیزهایی که دیگه برامون کار نمیکنن: یه رابطه، یه شغل، یه عادت یا حتی یه طرز فکر.
چرا رها کردن سخته؟
ذات انسان طوری ساخته شده که به چیزهایی که براش حس امنیت میارن، میچسبه. حتی اگر اون چیزها دیگه حال ما رو خوب نکنن. ما دوست داریم چیزهای خوشایند رو نگه داریم، چون مغزمون دنبال لذت و پیشبینی آیندهست. برای همین دل کندن برامون دردناک میشه.
چسبیدن، درد میاره
چیزی که تغییر میکنه، اگر بهش چسبیده باشیم، دردسر درست میشه. گاهی بیشتر از خود تغییر، ترس از دست دادن باعث رنج ما میشه. اینجاست که گیر میکنیم، به جای اینکه با زندگی پیش بریم.
کی وقتشه رها کنیم؟
هر وقت حس کردی یه چیزی بیشتر خستهت میکنه تا خوشحال، وقتشه که یه فکری بکنی. وقتی رابطهای یا کاری یا عادتی انرژیتو میکشه و دیگه با اون آدمی که میخوای باشی همخوانی نداره، بدون وقتشه.
رها کردن یعنی جا باز کردن
با رها کردن، فضا میسازی برای چیزهای بهتر. لازم نیست همیشه یه تصمیم بزرگ بگیری؛ گاهی فقط کافیه توقعاتت رو رها کنی تا زندگی رو جور دیگهای ببینی.
رها کردن یعنی اعتماد به خودت
وقتی چیزی رو رها میکنی و میبینی که اوضاع بهتر میشه، کمکم به خودت و مسیر زندگیت بیشتر اعتماد میکنی. درسته که ممکنه کمی ترسناک باشه، ولی پشت درهای بسته، فرصتهای قشنگی منتظر ما هستن.
چطور شروع کنیم؟
ببین چه چیزهایی دیگه به کارت نمیان. با خودت رو راست باش.
آیندهای که میخوای رو تصور کن. ببین رها کردن چه کمکی بهت میکنه.
یه نیت مشخص برای رها کردن تعریف کن و با خودت تکرارش کن.
دلیل رها کردنت رو بنویس و هر وقت دلت لرزید، مرورش کن.
مهربون ولی قاطع باش. دنبال تایید بقیه نباش.
صبحها با جملات مثبت روزت رو شروع کن و شبها با شکرگزاری تمومش کن.
یادت باشه رها کردن سختی داره. اگه عقب افتادی، خودت رو ببخش و دوباره ادامه بده.
